​​​

Ik, in een notendop​

Ik hou van zee en bos,
Van zout en zuur,
Van warm en koud,
Van zon en sneeuw.

Van boeken en schriftjes,
strepen en kleuren,
groenten en fruit.

​

Ik hou van kleine dingen die je even laten stilstaan.
Van verwondering, voelen, ontdekken en gewoon… zijn.

Want zijn kan soms een verwarrend begrip zijn.
De eenvoudigste manier om het te begrijpen, is om het te ervaren.

Onze wereld kunnen we veranderen door maar even onze aandacht te verleggen. Iets wat we op elk moment van de dag kunnen uitproberen.

Weet dat het moment waarin je je nu bevindt, zich nooit meer zal herhalen.

Al neem je maar even de tijd om de stof van je kleren te voelen of naar de geluiden buiten te luisteren, dan ben je even in een andere staat van zijn.

Als de gedachten stoppen en de ervaring het overneemt, al is het ook maar heel even.

​

Ruimte 

In de drie disciplines die ik geef - yoga, craniosacrale therapie en gezondheidscoaching - komt voor mij telkens hetzelfde terug:

​

Ruimte.

Ruimte om te ademen.
Ruimte om te bewegen.
Ruimte om te voelen.
Ruimte in je hoofd.

​

Ik help het lichaam opnieuw de ruimte te vinden die het nodig heeft om optimaal te kunnen functioneren. Zowel fysiek als mentaal.

Geen ingewikkelde theorie, geen moeten.
Eerder vertragen, voelen en opnieuw luisteren naar wat je lichaam je vertelt.

Want soms hoeft er niets méér bij.
Soms mag er gewoon wat ruimte ontstaan.

​

Heidi

​​

​